چهارشنبه 22 آذر 1396
خانه / علمی / ابر در کهکشان راه شیری

ابر در کهکشان راه شیری

ابر

 

ابر ی که توسط یکی از دانشمندان کره جنوبی در فضا  دیده شده و این ابر با برخورد به  کهکشان راه شیری باعث حبابهایی در آن شده توضیحات بیشتر در مطالب پایین

ابر

گازهای موجود در فضا

کهکشان راه شیری ما مملو از گاز است و از همین گازهاست که ستارگان تشکیل می‌شوند، همین موضوع موجب پویایی کهکشان‌مان می‌شود. اما موضوع اینجاست که این گاز یکنواخت پخش نشده و گاهی چگالی اش آنچنان بالاست که به ابرهای غول‌ پیکر تبدیل می‌شوند

گاهی نیز به دلیل برون‌ریزی‌های ستاره‌ها یا ابرنواخترها پس زده می‌شوند و حفره‌ها یا حباب‌هایی در آنها پدید می‌آید.از میان بزرگ‌ترین حفره‌هایی که در این گازهای عظیم به وجود می‌آید می‌توان به «ابرپوسته» یا «ابرحباب» اشاره کرد. ابرپوسته‌ حفره درون گازهای یک کهکشان است که صدها سال نوری گستردگی دارند

و با دمیده شدن حجم عظیمی از گاز به فضای میان‌ ستاره‌ای توسط بادهای ستاره‌ای و ابرنواختری به وجود می آید.البته باید بدانید که برای به وجود آمدن چنین حبابی باید باد با انرژی‌ای معادل انرژی ۳۰ ابرنواختر بوزد و این انرژی مانند بمب‌ های کوچک در مرکز حفره جاسازی می‌شوند.

منظومه شمسی در نزدیکی مرکز یک ابرحباب قدیمی قرار دارد که به آن «حباب محلی» می‌گویند. معمولا قطر این ابرحباب‌ها به ۲۰۰۰ سال نوری می‌رسد. اما نکته شگفت‌انگیز این است که بیشتر ابرپوسته‌هایی که ما در کهکشان راه شیری (تعداد آنها حدود ۲۰ عدد است) یا در کهکشان‌های نزدیک می‌شناسیم آنهایی هستند که خوشه‌های ستاره‌ای پیری در مرکزشان ندارند.

ابر

اگر ستارگان آنها را به وجود نیاورده‌اند، پس چه چیزی آنها را باد کرده است؟

جواب این سوال آن است که عامل جایگزین دیگری نیز برای به وجود آوردن چنین حباب های کهکشانی وجود دارند که آن هم ابرهای پرسرعت است. ابرهای پرسرعت پیوسته در حال بارش گازهای بسیار ریز بر کهکشان راه شیری هستند و انرژی مورد نیاز برای شکل‌گیری ستارگان را می‌دهد.

هنوز دانشمندان نمی‌دانند که این ابرهای پرسرعت خودشان چطور به وجود می‌آیند؛ از هم گسیخته شدن کهکشان‌های قمری یا از موادی که از ابرنواخترهای کهکشانمان پس زده می‌شوند یا موادی که از کیهان بزرگتر؟ به هر حال، زمانی که این ابر به کهکشانی کوبیده می‌شود، حباب عظیمی در آن به وجود می‌آورد.

کهکشان قمری  کهکشانی است که به صورتی مداری گرد یک کهکشان بزرگ می‌چرخد، این گردش بر اثر کشش گرانشی است.ابر پرسرعتی که ابرحباب پدید آورده است
گیوم‌سوک پارک، از دانشگاه ملی سئول در کره جنوبی، به همراه همکارانش نمونه بارزی از ابر پرسرعتی را کشف کرده‌اند که در کهکشان ما ابرحباب ایجاد می‌کند.

ستاره‌شناسان این ابر را HVC 040+01-282 نامیده‌اند که این اعداد نشان‌ دهنده مختصات قرار گرفتن آن در کیهان است. این ابر زیر دیسک کهکشان راه شیری و در بخش بیرونی آن، نزدیک به «بازوی سپر قنطورس» قرار دارد. بازوی سپر قنطورس یکی از دو بازوی مارپیچی بزرگ کهکشان راه شیری است.

بازوی برساووش

بازوی برساووش بازوی مارپیچی بزرگ دیگر این کهکشان است. این بازو میان بازوی کمان و بازوی برساووش قرار دارد، این بازو نزدیک هسته کهکشان است.این ابر پرسرعت از نوع “فشرده” است و عظیم و گسترده نیست و به همین دلیل ستاره‌شناسان نام مستعار آن را CHVC040 گذاشته‌اند که C آن اول کلمه «Compact» به معنی فشرده است.

این ستاره‌شناسان با بررسی تصاویر و داده های تسلکوپ رادیوئی آرسیبو، یک ابرپوسته دیگر نیز در اطراف CHVC040 کشف کرده‌اند. این پوسته یک پوسته غول‌پیکر است که ۳۰۰۰ سال نوری قطر دارد و ساختارهای شسته‌ رفته‌ای شبیه به پره چرخ است و CHVC040 دقیقا در مرکزش جا دارد.

دانشمندان تخمین زده‌اند که اگر این ابر با بیشترین سرعتی که برایش ممکن است به کهکشان خورده باشد، بیش از چیزی که برای پدید آوردن یک ابرپوسته نیاز بوده، انرژی داشته است. اخترشناسان حدود ۳۰۰ تا HVC فشرده در کهکشان راه شیری کشف کرده‌اند که بسیاری از آنها کش آمده‌اند و ساختاری شبیه به دنباله‌دار پیدا کرده‌اند.

 

گردآورنده: وبلاگ ایران تاک

 

درباره ی آقای خواجه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *