چهارشنبه 22 آذر 1396
خانه / فرهنگ و هنر / مریم حیدر زاده همراه بیوگرافی ودو شعر زیبا

مریم حیدر زاده همراه بیوگرافی ودو شعر زیبا

مریم حیدر زاده

مریم حیدر زاده دختر نابینایی که شاعر ، ترانه‌سرا ٬ نویسنده ، نقاش و همچنین قدم در فرهنگ و هنر ایران نهاده است در پایین اشعار زیبای او را می خوانیم

مریم حیدر زاده

مریم حیدرزاده متولد ۲۹ آبان ۱۳۵۶ نقاش ٬ نویسنده ٬ شاعر و ترانه‌سرای ایرانی است.
مریم حیدرزاده که بینایی خود را بر اثر چند عمل جراحی در کودکی از دست داد، در اواخر دههٔ ۷۰ با نوشتن شعرهایی به سبک محاوره‌ای و با به‌کارگیری کلمات ساده و روان شهرت یافت.

بسیاری از خوانندگان داخل کشور و همچنین خوانندگان فارسی زبان در بیرون از ایران از ترانه‌های مریم حیدر زاده در آهنگ‌هایشان استفاده‌کرده‌اند.

                                                               شعری زیبا از مریم حیدر زاده

وقتی کسی رو دوس داری ، حاضری جون فداش کنی

                                                                                          حاضری دنیا رو بدی ، فقط یه بار نیگاش کنی

به خاطرش داد بزنی ، به خاطرش دروغ بگی

                                                                                           رو همه چی خط بکشی ، حتی رو برگ زندگی

وقتی کسی تو قلبته ، حاضری دنیا بد باشه

                                                                                           فقط اونی که عشقته ، عاشقی رو بلد باشه

قید تموم دنیا رو به خاطر اون می زنی

                                                                                           خیلی چیزا رو می شکنی ، تا دل اونو نشکنی

حاضری که بگذری از دوستای امروز و قدیم

                                                                                           اما صداشو بشنوی ، شب ، از میون دوتا سیم

حاضری قلب تو باشه ، پیش چشای اون گرو

                                                                                           فقط خدانکرده اون یه وقت بهت نگه برو

حاضری هرچی دوست نداشت ، به خاطرش رها کنی

                                                                                           حسابتو حسابی از مردم شهر جدا کنی

حاضری حرف قانونو ، ساده بذاری زیر پات

                                                                                           به حرف اون گوش کنی و به حرف قلب با وفات

وقتی بشینه به دلت ، از همه دنیا می گذری

                                                                                           تولد دوبارته ، اسمشو وقتی می بری

حاضری جونتو بدی ، یه خار توی دساش نره

                                                                                           حتی یه ذره گرد و خاک تو معبد چشاش نره

حاضری مسخرت کنن تمام آدمای شهر

                                                                                            اما نبینی اون باهات کرده واسه یه لحظه قهر

حاضری هرجا که بری به خاطرش گریه کنی

                                                                                           بگی که محتاجشی و به شونه هاش تکیه کنی

حاضری که به خاطر خواستن اون دیوونه شی

                                                                                           رو دست مجنون بزنی ، با غصه ها ، همخونه شی

حاضری مردم همشون تو رو با دس نشون بدن

                                                                                          دیوونه های دوره گرد واسه تو دس تکون بدن

حاضری اعتبارتو به خاطرش خراب کنن

                                                                                          کار تو به کسی بدن ، جات اونو انتخاب کنن

مریم حیدر زاده

یکی از شعرهای زیبای مریم حیدر زاده را با هم میخوانیم

     اگه تو از پيشم بري سر به بيابون مي ذارم

          هر چي گل شقايقه رو خاك مجنون مي ذارم

               اگه تو از پيشم بري من خودم و گم مي کنم

                   به عمر تو رو شرمنده حرفاي مردم مي کنم

                       اگه تو از پيشم بري دل رو به دريا مي زنم

                          غرور خورشيد و با برف آرزوها مي شكنم

                              اگه تو از پيشم بري کار من آوارگيه

                         خلاصه شو واست بگم که آخر زندگيه

                    اگه بري شكايت تو رو به دريا ميكنم

                شقايقاي عالم و من بي تو رسوا ميكنم

           اگه تو از پيشم بري زندگي خاکستريه

       فرداش يكي خبر مي ده دلت پيش ديگريه

 اگه تو از پيشم بري شمعدونيا دق ميكنن

    شكايت چشم تو رو به مرغ عاشق ميكنن

       اگه بري پرستوها از زندگيشون سير ميشن

          آهوا توي دام صياداي پير اسير مي شن

             اگه بري دريا پر از اشك و نياز ماهياس

                 شباي شهرمون مثه چشماي عاشقت سياس

                     اگه بري يه شب تو خواب دريا رو آتيش مي زنم

                          نردبون آسمون و با هر چي نوره مي شكنم

                     اگه بري پروانه ها شمعا رو خاموشن ميكنن

                قنرياي قفسي دل و فراموش ميكنن

          اگه بري پلك گلا از غم عشق تو تره

     يكي مثه من دلش از چشماي تو بي خبره

اگه تو از پيشم بري پنجرمون بسته ميشه

   يه دل با صد تا آرزو از زندگي خسته ميشه

       اگه بري مجنون ديگه از من و تو نميگذره

           نرو بذار ببينمت باز از کنار پنجره

              اگه بري من مي مونم با بازي هاي سرنوشت

                   که من رو تو دوزخ گذاشت ترو فرستاد به بهشت

                       اگه بري به آسمون شب شكايت ميكنم

                           يه شب مي شينم با خدا تا صبح خلوت ميكنم

                     اگه بري پرنده ها بر نمي گردن به لونه

                 بي تو کدوم پرنده اي راه خودش رو مي دونه

             اگه تو از پشم بري تو ابرا غوغا ميكنم

        براي مردن گلا بهونه پيدا ميكنم

 اگه تو از پيشم بري ياسا ترك بر ميدارن

     شبنما رو گل رز مگه حتي طاقت ميارن

         اگه بري مردم منو به هم ديگه نشون مي دن

           مي پرسن از همديگه که چي راجع من شنيدن

              اگه بري همه ميگن عشق من و تو هوسه

                 بمون با هم نشون بديم که عشق ما مقدسه

                     اگه بري مي لرزه فرهاد و ستون بيستون

                          به خاطر اونم شده تو تا ابد پيشم بمون

                    اگه بري مي گن ديدي اين آخر و عاقبتش

               ما هيچ کدوم و نمي خوايم نه رنج و ئنه محبتش

        اگه بري نمي دونن شايد واست خوشبختيه

    نمي دونن لذتت بعضي خوشيا تو سختيه

اگر چه وقتي تو بري ديگه من و نمي بيني

    اگه بخواي هم مي بايد تا فصل محشر بشيني

          اما تورو جوون خودت که از همه عزيزتري

               با يك نگاهت منو تا اوون ور دنيا مي بري

                   اگه ميشه بري يه جا به آرزوهات برسي

                       يا که دور از چشماي من قلب تو دادي به کسي

                          برو منم با يد تو زندگي رو سر ميكنم

                             گاهي به اشتياق تو قلبم و پر پر ميكنم

                   عيدا که شد عشق تو رو تو قلب هفت سين مي چينم

            با اينكه رفتي باز تو رو کنار هفت سين مي بينم

      غصه نخور دنياي ما سمبل بي وفاييه

 هر چي من و تو مي کشيم تقصير آشناييه

راستي اگه بخواي بري اين جوري طاقت مي يارم

         خودم بايد دست تو رو دست غربت بذارم

              اگه بري دنبال تو ميام تا اوج آسمون

                 اون وقت مي بينم همه رو پس تو نرو پيشم بمون

                      دلت مي خواد اگه يه روز بدون من مي رفتي يه جا

                         دنبال مهربونيات آواره شم تو کوچه ها

                            اگه بري يه وقت مي کي مي بيني مريم نداري

                      اون وقت بايد دسته گل و رو خاك مريم بذاري

                اگه بري بيداي مجنون و پريشون مي کنم

         سقف دل و بر سر آرزوها ويرون ميكنم

    اگه بري اينجا يه دل بمون که صاحب اون مريمه

   اگه بري دعاي من بازم می آيد پشت سرت

                                                                من به فداي تو و عشق تو و فكر سفرت

گردآورنده:وبلاگ ایران تاک

درباره ی آقای خواجه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *